Bize Faizsiz Sistem Lazım!

Bir virüs ki; dünyanın başına dert oldu.

Gün geçtikçe, vaka sayısının katlanarak arttığı korona pandemisi, ülke gündemimize ancak son birkaç haftada girebilmişti. Her ne kadar, böyle bir gündemle meşgul olsak da; dört aydır çevremde şahit olduğum, ölümler aklıma geliyor ve üzerine tefekkür etmeden kendimi alamıyorum. Sanki bugünlerin habercisi gibiydiler. Zira bu zaman diliminde aldığım vefat haberleri, dikkat çekici yoğunluktaydı. En azından, benim açımdan hal böyleydi.

Dünya; çok savaşlar, salgınlar ve afetler görmüştür. İnsanlık tarihi zaman zaman çeşitli felaketlere maruz kalmıştır. Toplumlar içinde bulundukları zorlukları, kendi bilgi ve teknik kabiliyetlerini akılcı kullanabildikleri ölçüde bertaraf edebilmişlerdir. Bu zorlukları göğüsleyemedikleri düzeyde de; bugünküne benzer krizleri yaşamak, sonuçlarına da katlanmak mecburiyetinde kalmışlardır. Tarih, böyle örneklerle doludur.

Esasen, elimizdeki potansiyel bilgi ve teknik kabiliyeti kullanabilme aklı, geçmişten ders çıkarabilme feraseti ve birikimlerimizden istifade edebilme yeteneğinin keşfini önemsiyorum. Günümüzde de öncekilere benzer bir illetle yüz yüzeyiz. İnsanlık; bilim, teknoloji, iletişim ve ulaşımın doruklarda olduğunu düşündüğümüz bu zaman diliminde, hücrenin binde biri büyüklüğündeki bir virüse yenik düşmek üzere…

Neden?

İşte bu sorgu ile başlamalı. Neden bu virüsü yenemiyoruz? Bir yerlerde yanlışlık olmalı. Düşünülmesi, çalışılması gereken şeyler olmalı.

İşte biz, bunu bulmalıyız, bunu keşfetmeliyiz. Bu keşif bize, kendi insani ölçülerimiz üzerinden edineceğimiz kaynaklarca sağlanabilir. Kendi geçmişimizden, devlet geleneğimizden bu tecrübeleri çıkarabiliriz. Çıkarmalıyız! İnancımızdan, inancımızın tavsiye ettiği ahlak ve fıtri değerlerden yola çıkabiliriz. Çıkmalıyız!

Kutsal kitabımız Kuran’ı Kerim’de, bu türden felaketleri içeren bilgilere ve zorlukların üstesinden nasıl gelinebileceğini işaret eden, yol gösterici ayetleri çalışabiliriz. Çalışmalıyız… Biz böyle zenginliklere sahip bir milletiz.

Bugünlerde; Uluslararası Para Fonu (IMF), korona pandemisinden etkilenen ülkeleri desteklemek amacıyla 1 trilyon dolarlık bütçe ayıracağını ilan ediyor. Yani; pandemiyle mücadele eden ülkeler için borç vereceğini müjdeliyor. Devletlere tavsiye niteliğinde şartlar koyuyor. Emrivakilerde bulunuyor.

“Zor durumda olan işletme ve çalışanlara vergi indirimi ve ücretli hastalık izinleri verilmeli, devletlere merkez bankaları üzerinden kredi verilmeli. Kalkınmada öncelikli ülkelerden kaçan girişim sermayesi merkez bankalarınca telafi edilerek, ek kredi şeklinde desteklenmeli…”

Kısaca; borç vermeye devam edilmeli. Bu ülkelere, borç verile, verile daha da esir edilmeli ve onlar da borçlarını bize geri ödeyebilmeleri için vatandaşlarından daha fazla vergi almalı, diyor.

Bu söylemler, kısa vadeli geri ödeme şeklinde değil, tabi. Zaten işin püf noktası orası. Geri ödemelerinin uzun vadeli ve artı faizli olması, hükümetlerin kabulü üzerinden toplumlarda narkoz etkisi yapıyor. Sadece IMF değil, Dünya Bankası da benzer çalışmalar yapıyor.

Görüldüğü gibi CORONAVIRUS pandemisi küresel finans elitler açısından oldukça karlı bir pazarlığa doğru bürünüyor. Bir yanda insan hayatı, diğer yanda borçlanma ve faiz enstrümanlarının daha da genişletilerek zihinlere nakşettirilme çabası…

  • Sizce, bu finans kurumları (IMF vs) dünyada yaşanan sorunlara çözüm üretebilirler mi?
  • Çözüm üretmede ne kadar samimi olabilirler?
  • Bu finansörler, insan sağlığı üzerinde, maliyet endişesiyle, bugüne kadar hak gördükleri GDO’lu ürünlerin yaptığı tahribatları yok etmek isteyebilirler mi?
  • İnsan sağlığı, onlar için bu kadar önemli midir?
  • Seri üretim bantları üzerinde, aralıksız olarak ürettirdikleri malların daha hızlı tüketilmesini sağlamak için, içlerine kısa ömürler koydurmayacaklar mı?
  • İlaca bağlılık ve sürdürülebilir hastalığa son mu verdirecekler?

Bu türden sapkın uygulamaların tamamı, bugüne değin bankacılık sisteminin uyguladığı finansal sıkıştırma ve paraya ulaşmadaki kısıt politikaları karşısında, zor duruma düşen reel sektör mensuplarının hile, yalan ve harama bulanmış uygulamaları olarak karşımıza çıkıyor.

Bu finansörler, bu güne kadar uyguladıkları sürekli borçlandırma politikaları konusunda herhangi bir ödün verdiler mi hiç? İnsanlığı ve aidiyet duyduğumuz devletleri, mahkum ettikleri terör ve borç bataklarında konsantre eden finansal zorbalar, şimdi nasıl oldu da destek çığırtkanlığı yapıyorlar.

Tabi ki; onların destek dedikleri illetin de dünyayı saran Koronavirüs pandemisinden pek farkı yoktur. Dolayısıyla bunun hem insani, hem de finansal manada bir karşılığı yoktur. Belli ki, kurdukları borca dayalı para düzeni can çekişiyor. Sistem çöküyor ve yıkımın altında kalmamak için virüs bahanesi ve karşılıksız para üretme kaldıracı ile kontrolü sağlama derdindeler. İçinde bulundukları faizci zihniyetin çürümüş yaşam biçimleri ve ekonomi öğretileri ile bir adım daha ileri gidilemeyeceği ortadadır.

Borca dayalı para sisteminin, dünyanın her coğrafyasında sabit, zihinleri uyuşturan, harami anlayışı terk edilerek, borç ve faizden arındırılmış yeni bir iktisadi modelin oluşturulma zamanı gelmiştir. Bu yeni model, korona pandemisiyle girdaba sokulan ekonomilerin sıkıştırıldığı bu zor durumdan çıkış formülü ve kurtuluş reçetesi olacaktır. Bu modelde parasal döngü, tabandan üretim faktörlerine doğru akacak şekilde kurgulanmalıdır. Mevcut kan emici köhne zihniyetin etki ve atıkları ancak bu şekilde diyalize edilebilir.

İnsanı merkez alan, doğal ve dinamik bir iktisat modelini; mevcut küresel finans sistemi bağlılarının ortaya atacağı yöntem ve teoriler üzerinden gerçekleştirmek mümkün değildir.

Sadık USLU

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir